raszka serbia novi pazar

„Kosovo je Srbija!” – takie hasło w Serbii zyskało status dogmatu, a i poza nią zgadza się z nim wiele osób. Z utratą tej prowincji większość Serbów nie pogodziła się, ani zapewne nie pogodzi się nigdy. Mówią o „wyrwanej duszy narodu” oraz o utracie historycznej kolebki. Faktycznie, Kosowo odegrało dla serbskiego narodu ogromną rolę historyczną, tym niemniej było to następstwem pewnego procesu dziejowego. Kolebka państwowści serbskiej leży jednak nie na terenie obecnego Kosova, lecz w krainie ulokowanej całkiem nieopodal. Krainą tą jest Raszka.


Owa mityczna Raszka to teren obejmujący swym zasięgiem doliny Ibaru, Uvca, a częściowo też Limu, Driny i Tary, ze swym „jądrem” między dzisiejszym Kraljewem, a Novim Pazarem. Podczas pobytu w tym ostatnim, co chwilę natrafialiśmy na napisy wysprejowane na murach: „Sandžak”, „Raška!” . Stąd też wzięła się insipiracja, żeby opowieść o Novim Pazarze podzielić na dwie części. O islamskim Sandżaku napisaliśmy w poprzednim wpisie . Dziś serwujemy Wam opowieść o Raszce. To właśnie na tych ziemiach powstało pierwsze państwo serbskie, kraj wyznawców prawosławia i owoc wysiłków Stefana Nemanji– żupana i dawnego wasala bizantyńskiego.

Raszka- jak to się zaczęło?

raszka mapa
ulokowanie historycznej Raszki na mapie Europy- źr.: internet

Stało się to w XII wieku, chociaż historia Serbów na tych ziemiach jest znacznie dłuższa. To wtedy zaczęły się kształtować zalążki państwowości serbskiej. Jako praojczyznę plemion serbskich wymienia się ziemie dzisiejszej Wielkopolski, Dolnego Śląska, częściowo Opolszczyzny i Połabia. Tam właśnie archeolodzy lokalizują ziemie tzw. „Białej Serbii”- ojczyzny grupy plemion słowiańskich znanych później jako Serbowie. Podczas pobytu w tym kraju z pewnością nie raz zostaniecie mianowani „braćmi”- jak widać jest jakiś sens w tym określeniu. Z wymienionych wyżej terenów rozpoczęła się wielka wędrówka Protoserbów na południe. Kres tego przemieszczenia ludności datuje się na lata 20-te w VII wieku. Jako bezpośrednią siłę sprawczą tej wędrówki można uznać migrację Polan, która przyczyniła sie do podziału Białej Serbii na grupę plemion migrującą na zachód (Połabie) oraz na południe- na ziemie Bizancjum. Cesarz Herakliusz pozwolił przybyszom osiedlić się na ziemiach tzw. Zagorja, obejmujących krainy znane poźniej, jako Raszka i Bośnia.

Raszka Serbia okolice Novego pazaru
Raszka w całej, swej pięknej okazałości!

Kolejne dzieje tego regionu są nam niestety mało znane… Kronikarze bizantyńscy byli wprawdzie znacznie bardziej skrupulatni, niż ich zachodni odpowiednicy i mieli znacznie mniejszą zdolność fantazjowania, ale ziemie zamieszkałe przez Serbów nie były dla nich jakoś specjalnie ważne. Dlatego też opisów z tamtych czasów zachowało się niewiele. Wiadomo głównie o walkach księcia serbskiego Czesława z Węgrami w X wieku i sporze bułgarsko-bizantyńskim dotyczącym tych ziem. Do końca XI wieku za znacznie ważniejszą dla historii Słowian na Bałkanach uważano Dalmację i Zetę. Miało się to zmienić wraz z uzyskaniem namiestnictwa nad Raszką przez Stefana Nemanję.

Serbia pojawia się na mapie.

Stefan Nemanja Raszka
„Wielki Żupan Stefan Nemanja”- źr. internet.

Z tym wielkim wydarzeniem związany jest szczególnie jeden człowiek i członkowie jego rodu. Stefan Nemanja urodził sie w 1113 roku, a w 1170 został mianowany przez Bizantyńczyków żupanem, czyli księciem w Raszce. Początki jego działań zmierzających do uzyskania niezależności od Bizancjum nie były fortunne. Nieudany sojusz z Wenecją, klęska i zdrada ze strony potencjalnych sojuszników niemieckich sprawiły, że po 2 latach walk pojawił się jako więzień na konstantynopolskim dworze. Cesarz Manuel I Komnen, zdecydował się co prawda przywrócić Stefana na tron Raszki, jednak już jako w pełni kontrolowanego wasala. Nie tylko Nemanji się wtedy nie wiodło. Dla Bizancjum  również nie były to pomyślne czasy. Najpierw dotknęła je klęska armii cestarstwa zafundowana przez  Turków Seldżuckich w wąwozach frygijskich pod Myriokefalonem. Potem nastąpiła śmierć cesarza Manuela i dalsze osłabienie potęgi tego państwa również w Europie. Wykorzystał to Nemanja i w 1183 razem z królem Belą III Węgierskim zaatakował Bizancjum i wywalczył dla siebie pełną niezależność. Serbia pojawiła się na mapach Europy i od razu wkroczyła z impetem w okres swojego największego rozwoju. Zarówno Nemanja, jak i jego syn- późniejszy król Stefan I Koronowany– oraz wnuk- Stefan Urosz– przyczynili się do fundacji licznych cerkwi, klasztorów i miast.

stefan Njemanic
Stefan Nemanjić, czyli Stefan I Koronowany

Zapisali się jako mecenasi sztuki i kultury. To w okresie ich rządów rozkwitła dolina Ibaru, zwana w Serbii Doliną Królów. Pod patronatem władców wybudowano słynne klasztory m.in.: ten w Žičy, Sopoćanach czy Gradacu. Wznoszono liczne zamki, jak chociażby Maglić czy Stari Ras. To wtedy powstało arcydzieło sztuki serbskiej- monastyr w Studenicy. Wszystkie te budowle są dla Serbów swoistą świętością. To właśnie tam rodziła się ich państwowość i tożsamość narodowa. Obiekty te ocalały do dziś między innymi dzięki mnichom. Wspomniane w otwierającym akapicie Kosovo i jego serbskie dzieje, to nieco późniejsza historia. Serbskie było od samego początku państwowości, a nawet wcześniej- od X wieku. W fazę rozwoju wkroczyło dopiero w połowie XIII wieku, gdy Raszka już rozkwitła z całą swoją mocą. Niestety, przez spóźnienie złapane jeszcze w Podgoricy, nie dane było zobaczyć nam tego wszystkiego. Być może uda się to kolejnym razem? Chcemy jednak zaprosić Was do dwóch niezwykle ważnych zabytków Raszki położonych w najbliższym sasiedztwie Novego Pazaru. Poznajcie prawosławne oblicze tego miasta. Jak się okazuje, nie zawsze tak mocne były tam wpływy tureckie.


Prawosławne oblicze Raszki w okolicach Novego Pazaru:

  • Cerkiew Piotrowa (Petrova Crkva):

    cerkiwe piotrowa raszka serbia
    Cerkiew Piotrowa

To prawdopodobnie najstarszy budynek sakralny w Serbii. Pochodzi jeszcze sprzed czasów Stefana Nemanji, a konkretnie z X wieku. Wybudowana została na fundamentach jeszcze starszego obiektu, pochodzącego z VI wieku. O jej wyjątkowej randze świadczy też fakt, że bryła budowli nie została od czasów ukończenia budowy poddana żadnym modyfikacjom. Wygląda tak, jak wyglądała wieki temu. Obecnie cerkiew Piotrowa służy, jako muzeum i można ją odwiedzać codziennie (wstęp jest płatny, ale kwota jest niska).

cerkiew piotrowa raszka serbia
z cyklu interesujące detale: oto klucz i to nie byle jaki klucz! mierzy kilkadziesiąt centymetrów i otwiera drzwi do Cerkwi Piotrowej (w użyciu replika robiona na zamówienie, oryginał zbyt cenny!)

Mieści sie ona na niewielkim wzniesieniu, skąd roztaczają się widoki na zabudowania Novego Pazaru. Otacza ją bardzo klimatyczny cmentarz z nagrobkami z XVIII-XIX wieku. Ciężkie kamienne krzyże z wygrawerowanymi w cyrylicy napisami bardzo przykuwają wzrok.

cmentarz prz cerkwi piotrowej raszka serbia
cmentarz przy Cerkwi Piotrowej
cerkiwe piotrowa raszka serbia novi pazar
nagrobki z cmentarza przy Cerkwi Piotrowej
cerkiew piotrowa raszka serbia
oto prawdopodobnie najstarsza budowla prawosławna w Serbii- Cerkiew Piotrowa

Całość skłania do zatrzymania się na dłuższą chwilę. Z szacunku dla tego, że jest to cmentarz nie mieliśmy ochoty skakać pomiędzy grobami, żeby poszukać jak najbardziej fantastycznych kadrów. Pełna nazwa cerkwi to Cerkiew Apostołów Piotra i Pawła. Ma ona bardzo ciekawą bryłę.

rotunda w cerkwi piotrowej raszka novi pazar serbia
warto się przyjrzeć wielowiekowej rotundzie, robi wrażenie!
wnętrze cerkwi piotrowej raszka novi pazar serbia
wnętrze Cerkwi Piotrowej

Rotundę postawioną na najwcześniejszych fundamentach wpisano w kwadrat. Będąc we wnętrzu możemy zobaczyć fragmenty owych fundamentów oraz osłonięte baptysterium. To zapewne w nim ochrzczono Stefana Nemanję. Potem w tej właśnie cerkwi władca wziął ślub,  ochrzcił swych synów- w tym późniejszego króla Stefana oraz Rastka, który na kartach historii zapisał się pod swoim zmienionym, zakonnym imieniem Sawa.

baptysterium cerkiew piotrowa raszka serbia
baptysterium- bardzo ważne z resztą- to w nim ochrzczono chłopca i nadano mu imie Rastko, chłopiec ten stał się potem patronem Serbii i Serbów i został świętym
rastko nemanjic
Rastko Nemanjić, późniejszy święty i patron Serbii- źr.: internet

Początkowo przewidywano dla niego rolę księcia. Jednak pod wpływem mnichów udał się na górę Athos, skąd powrócił do Serbii, by objąć godność archimandryty w klasztorze w Studenicy. Kanonizował swojego ojca, którego relikwie z resztą z Góry Mnichów zabrał ze sobą (Nemanja zmarł na Athos jako mnich). Bardzo mocno walczył o autokefalie dla kościoła serbskiego, którą zapewnił ostatecznie w 1229 roku. Walczył też o prawosławny i probizantyński charakter Serbii. To Sawa jest autorem zawołania: Samo Sloga Srbina Spasava, co znaczy: Tylko Jedność Zbawi Serbów.

herb serbii
Wielki Herb Serbii- źr.: internet

Wypowiedział te słowa stając w kontrze proweneckim dążeniom swojego brata – króla Stefana I. Do dziś w godle Serbii widnieje orzeł, na piersi którego umieszczono krzyż wraz z czterema krzesiwami ułożnonymi w litery „C” (w cyrylicy „s”).  Dewiza państwa wpisana w herb. Sawa po śmierci został uznany świętym i został patronem Serbii. Dziś w cerkwi Piotrowej możemy zobaczyć nie tylko pamiętne baptysterium, ale także pamiętające czasy Sawy freski, choć zachowane już w bardzo słabym stanie. Jest też ekspozycja wykopalisk i zdobień.

cerwiew piotrowa muzeum raszka serbia
eksponaty w części muzealnej przy Cerkwi Piotrowej

Warto wspiąć się na wyższy poziom- choć dla osób wysokich może to być pewne wyzwanie- by stamtąd zobaczyć wnętrze świątyni oraz przyjrzeć się bliżej archaicznym zdobieniom sklepienia. Cerkiew swoim wnętrzem mocno nawiązuje do stylu romańskiego- znanego na zachodzie Europy- ale w żadnym razie klasycznie romańska nie jest. Dysponuje też świetną akustyką, więc doskonale słychać nawet szepty stojąc w znacznym oddaleniu od mówiącego. Podczas wizyty w Novim Pazarze jest to punkt obowiązkowy, polecamy!

cerkiew piotrowa novi pazar raszka serbia
jedna z ikon w Cerkwi Piotrowej
  • Słupy św. Jerzego (Đurđevi stupovi):

    durdevi stupovi raszka serbia
    Đurđevi stupovi jest obecnie pod patronatem UNESCO i czujnym okiem kamer…

Kolejnym miejscem wartym odwiedzin w okolicach Novego Pazaru jest monastyr Đurđevi Stupovi, czyli w tłumaczeniu na język polski: Słupy św. Jerzego. Zlokalizowany jest około 4 km od centrum Novego Pazaru. Cerkiew ta jest jednym z najważniejszych zabytków w Dolinie Ibaru i Starej Raszki. Powstała w 1170 roku, jako wyraz wdzięczności ze strony Stefana Nemanji dla św. Jerzego, który- jak twierdził władca- pomógł mu w uzyskaniu żupaństwa. Trzynaście lat później dołożono do tego wdzięcznopść za niezależność i w taki sposób monastyr ten stał się najważniejszym obiektem nowego państwa. Wkrótce jednak utracił swoje znaczenie na rzecz Studenicy, jednak zdążył jeszcze być świadkiem kilku istotnych dla młodej Serbii wydarzeń. Być może zastanawiacie się, skąd słupy w nazwie? Cóż, wystarczy spojrzeć na jego bryłę:

durdevi stupovi raszka serbia
bryła cerkwi widziana z podwórza klasztornego

Nazwa pochodzi od dwóch wież – dzwonnic. Niestety, zostały one uszkodzone po porzuceniu klasztoru w XVII wieku. Dziś pieczołowicie przywraca się obiekt do dawnej świetności. Wieże nadają cerkwi charakterystyczny, romański wygląd, którego nie zauważymy w zbyt wielu zabytkach  prawosławnych na terenie Serbii. Wewnątrz można podziwiać freski, choć są znacznie  zniszczone.

durdevi stupovi raszka serbia
wnętrze cerkwi Đurđevi Stupovi

Bardzo charakterystyczne są wymazane twarze. Jesli czytaliście nasz wcześniejszy wpis o Kapadocji to wiecie, że za takie praktyki odpowiedzialni są Turcy, usuwający wizerunki twarzy jako niezgodne z Koranem. Polecamy wejść nie tylko do głównej cerkwi, ale również odnaleźć w kompleksie nieco mniejszą cerkiew wkomponowaną w mury obronne.

durdevi stupovi raszka serbia
mniejsza cerkiew
djordevi stupovi raszka serbia
freski zachowane w mniejszej z cerkwi

W niej zachowało się znacznie wiecej cennych fresków, w tym tych z XIII wieku. Na terenie kompleksu znajduje się też grobowiec króla Stefana Dragutina, prawnuka Nemanji. Warto jeszcze wspomnieć, że cerkiew odwiedzają liczne wycieczki serbskie, z dumą wspominające dokonania swojego Wielkiego Narodu. Spotkanie z taką wycieczką, może zaowocować dłuższym wykładem poświęconym historii Serbii i całkiem miłymi rozmowami. Na terenie cerkwi gospodarzy bardzo przyjazny pop, który podejmie nas skromnym poczęstunkiem i chętnie porozmawia z nami na różne tematy. Jeśli chcecie zabrać z sobą coś na pamiątkę z tego miejsca, znajdziecie tam sklepik z bogata literaturą, ikonami i produktami spożywczymi. Oczywiście doskonała, klasztorna rakija także dostępna!


Sandżak, czy Raszka?

Novi Pazar park
park w Novim Pazarze

Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Nie będziemy się też licytować, czy sugerować Wam w jakiej krainie według nas leży fascynujący Novi Pazar. Miasto to pokazuje odwiedzającym dwa, przeciekawe oblicza. Wizyta tam uświadomi Wam, jak niesamowitym jest oglądanie kontrastów na własne oczy. Kawał historii bardzo istotnej dla Serbii, pomieszanie kulturowo-religijne, nietypowa atmosfera miasta- to trzeba zobaczyć na własne oczy. Mamy nadzieję, że po wizycie w Novim Pazarze również dołączycie do grona osób które twierdzą, że spędziły tam zdecydowanie za mało czasu. Koniecznie uwzględnijcie to miasto podczas planowania zwiedzania Serbii!

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close