Turcja

Pamukkale-zwiedzanie Zakmu z Bawełny.

Pamukkale to najprawdziwszy fenomen przyrodniczy. Atrakcja rzeczywiście przypomina z daleka bawełnę, rozrzuconą po wzgórzach górujących nad wsią noszącą tą samą nazwę. Z bliska natomiast widać, co tak naprawdę jest budulcem tego przyrodniczego cudu. To wapień wytrącający się w postaci osadu z wody pochodzącej z licznych w okolicy ciepłych źródeł. Jego piękna, jasna warstwa tworząc baseny i inne fantazyjne formy pokrywa  zbocze na północ od pobliskiej wioski. Tuż nad owym wapiennym wzniesieniem rozpościera się także warte uwagi starożytne miasto Hierapolis, które opiszę Wam i w tym wpisie.

Pamukkale w Turcji, czyli słynny Zamek z Bawełny.

Pamukkale w dawnych czasach było znanym ośrodkiem spa, ważnym centrum handlowym oraz politycznym. Było miejscem dość istotnym także w historii chrześcijaństwa. Nad Pamukkale można odnaleźć miejsce męczeńskiej śmierci św. Filipa. Nic zatem dziwnego, że nagromadzenie ciekawych obiektów przyciąga tłumy ludzi. Nieco spokojniejszy okres na zwiedzanie tej atrakcji trwa od października do końca maja. Najtłoczniej bywa tam w lipcu-sierpniu.

pamukkale turcja
wapienne zbocze widziane z wioski Pamukkale
pamukkale turcja
Wapienne baseny przyciągają tłumy turystów. Można wśród nich spacerować i zażywać kąpieli w nagromadzonej w nich wodzie.

Dojazd do Pamukkale:

Najlepszą bazą wypadową jest miasto Denizli, do którego można dostać się bezpośrednio ze Stambułu, Izmiru, Antalyi i wielu innych tureckich miast. Podróż ze Stambułu do Denizli powinna trwać w przybliżeniu 10 godz. a jej koszt zapewne sprawdzicie u przewoźnika. Osobiście polecam autobusy firmy Metro (https://www.metroturizm.com.tr/en/) lub Kamil Koc (https://www.kamilkoc.com.tr/). Potem, przesiadając się w Denizli bez problemu dojedziecie bezpośrednio do samego Pamukkale. Istniało też bezpośrednie połączenie atrakcji z miejscowością Selcuk, która znana jest z położonych w jej pobliżu ruin Efezu. Z dworca w Denizli do Pamukkale busy kursowały przeciętnie co pół godziny.

Noclegi w Pamukkale:

Celowo nie polecam żadnego, radzę natomiast po przyjeździe odwiedzić kilka pensjonatów, wybrać najbardziej nam się podobający i ostro targować się o cenę. Konkurencja jest duża, a poza centrum wsi znajdziemy sporo całkiem ładnych obiektów, nie opisanych co prawda w Lonely Planet, ale za to bardzo przystępnych cenowo i często prawie pustych. Nie rezerwujmy przez internet! Załatwianie noclegu w Pamukkale tą drogą  to mało opłacalny biznes.

Zwiedzanie Pamukkale.

pamukkale i baseny wapienne

By się do niego dostać najlepiej wyruszyć z centralnego placu we wiosce w kierunku północnym. Z resztą z każdego miejsca doskonale widać, w jaką stronę należy pójść. Białe wzgórze dumnie góruje nad okolicą. Po dotarciu należy kupić bilet wstępu i zdjąć obuwie. Do Zamku z Bawełny wchodzi się boso. Wapienne wzniesienie jest ścisłym rezerwatem! Nie należy zbaczać z wyznaczonej trasy. Baseny wzdłuż ścieżki są w większości sztuczne. Te najładniejsze, powstałe w naturalny sposób ostały się wyłącznie poza trasą, ale można je zobaczyć już ze samego szczytu wzniesienia. Polecam spokojne przejście i korzystanie jak najwięcej z dobrodziejstw wody spływającej po zboczu. Na górze znajduje się gaj palmowy, skrywający basen Kleopatry. Atrakcja ta oferuje kąpiel wśród zatopionych elementów starożytnej architektury i posągów. Prawdziwa gratka!

Hierapolis- starożytna atrakcja nieopodal Pamukkale.

hierapolis droga do ruin z pamukkale
widok na Pamukkale z drogi do ruin Hierapolis
starożytna nekropolia w hierapolis nieopodal pamukkale w turcji
Nekropolia w Hierapolis

1. Nekropolia i ulica Frontiusa w Hierapolis:

Powyżej wapiennego zbocza zaczynają się ruiny miasta Hierapolis, które najlepiej zacząć zwiedzać od strony zachodniej. Mieści się tam nekropolia, a większość grobowców jest zachowana w całkiem niezłym stanie i w pełni dostępna.Idąc dalej drogą na wschód, dojdziemy do głównej ulicy dawnego miasta- Frontiusa, przed nią warto zapoznać się z pozostałościami prasy do wyciskania oliwy. Ulica liczy sobie ponad 2000 lat, ale ciągle jest w dobrym stanie i oddaje ducha miasta. Zachowały się tutaj także fasady obiektów mieszkalnych i handlowych. Trochę dalej znajduje się forum rzymskie, skąd idąc w kierunku północnym dojdziemy do martyrium św. Filipa.

hierapolis starożytna ulica frontiusa
wejście na starożytną ulicę Frontiusa
hierapolis i starożytna prasa do oliwy
historyczna prasa do oliwy

2. Martyrium św. Filipa w Hierapolis:

Miejsce jego męczeńskiej śmierci było popularnym celem pielgrzymkowym w czasach Bizancjum i właśnie z tego okresu zachowały się ruiny Oktagonu – budynku wzniesionego na planie ośmiokąta dokładnie tam, gdzie ukrzyżowano apostoła. Droga do niego jest nieco trudna, ale warto ją przejść, widok z góry jest kapitalny! Schodząc z martyrium skierujcie się od razu w stronę pozostałości teatru. Mimo, że mniejszy od wielu tego typu obiektów, to jest zarazem w mojej opinii jednym z najpiękniejszych.

martyrium świętego filipa w hierapolis, nieopodal pamukkale w turcji
Droga do martyrium św. Filipa – schody prowadzące do dawno zerwanego mostu

3. Ruiny starożytnego teatru w Hierapolis:

Starożytny teatr zachowany jest w całkiem niezłym stanie, a na jego ścianach dostrzeżecie płaskorzeźby wyobrażające maski z dramatu i komedii antycznej. Wszystko z tłem w postaci fantastycznych krajobrazów z górami na południowym horyzoncie. Schodząc od teatru polecam Wam zobaczyć dom z kolumnami jońskimi, jeden z najładniej zachowanych przykładów tego stylu. Tam też namierzycie Ttzy najważniejsze obiekty poniżej teatru to nimfeum – pozostałości najsłynniejszej fontanny w mieście, ruiny świątyni Apollina.

hierapolis i starożytny teratr turcja
świetnie zachowane ruiny antycznego teatru w Hierapolis
maska wyrzeźbiona w ruinach teratru antycznego w hierapolis niedaleko pamukkale
antyczna maska wyrzeźbiona na ruinach
hierapolis kolumny jońskie turcja
pozostałości kolumn w stylu jońskim
swiatynia apollina hierapolis turcja
Pozostałości świątyni Apollina

4. Plutonium w Hierapolis:

plutonium w tureckim hierapolis
Plutonium

Jest nieco trudne do zlokalizowania, ale bardzo ciekawe. To jaskinia, której wnętrze wypełnione jest do określonego poziomu tlenkiem węgla (czadem), wydobywającym się z uskoku tektonicznego. Starożytni kapłani, by udowodnić swoje związki ze światem nadprzyrodzonym, schodzili do niej w towarzystwie psów i innych małych zwierząt. Te ostatnie, siłą rzeczy padały martwe, kapłani zaś, wyszkoleni w sztuce zatrzymania oddechu oraz znający miejsca położone wyżej, gdzie docierało czyste powietrze, wychodzili z jaskini bez szwanku. Było to dla ówczesnych dowodem boskiej opieki i zachęcało do składania bogatych datków na cele świątynne. Wejście do Plutonium znaleziono podczas badań archeologicznych w latach 60-tych XX wieku, ale obecnie pozostaje zamurowane. Wnętrze jaskini można oglądać przez niewielki otwór, ale zalecam zachowanie szczególnej ostrożności, trujący gaz ciągle tam jest! Zwiedzanie warto zakończyć w okolicach starożytnych łaźni, skąd blisko do basenu Kleopatry. Jak widzicie zwiedzanie Pamukkale warto i należy połączyć ze zwiedzaniem fascynującego Hierapolis!

%d bloggers like this: